1. Дзеепрым. зал. пр. ад апраўдаць.
2. у знач. прым. Які знаходзіць апраўданне ў чым-н. Усё гэта радавала Ганну і выклікала апраўданую гордасць за мужа. Васілевіч.
Паведаміць пра недакладнасьць
Усталюйце Слоўнік на вашую прыладу для больш зручнага карыстання. Гэта можна будзе зрабіць і потым, націснуўшы “Усталяваць” унізе старонкі.