Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

апрычнік, -а, м. Служылы дваранін, які ў час царавання Івана IV знаходзіўся ў радах апрычніны (у 2 знач.).
// перан. Пагард. Аб царскім паліцэйскім, жандару.

Паведаміць пра недакладнасьць