1. прысл. Спец. Спосаб выканання акордаў, пры якім тоны, што іх складаюць, бяруцца не адначасова, а па чарзе, звычайна ад ніжняга да верхняга.
2. у адз. нескл.; мн. арпеджыі, -яў, н. Сам акорд, які выкопваецца гэтым спосабам.
[Іт. arpeggio.]
Паведаміць пра недакладнасьць
