архітэктоніка, -і, ДМ -ніцы, ж.
1. У архітэктуры. выяўленчым мастацтве, літаратуры, музыцы і кіно — будова мастацкага твора, арганічная ўзаемасувязь яго галоўных і другарадных элементаў; кампазіцыя.
2. Агульная карціна геалагічнай будовы, асаблівасцей залягання або знаходжання горных парод той або іншай мясцовасці.
[Ад грэч. architektonik — будаўнічае майстэрства.]

Паведаміць пра недакладнасьць