Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

аспірант, -а, М -нце, м. Асоба, якая рыхтуецца да самастойнай навуковай або педагагічнай дзейнасці пры навукова-даследчай або вышэйшай навучальнай установе і пад кіраўніцтвам высокакваліфікаванага спецыяліста.
[Ад лац. aspirans, aspirantis — які дамагаецца, імкнецца, шукае.]

Паведаміць пра недакладнасьць