астралябія, -і, ж. Вугламерны інструмент, які даўней выкарыстоўваўся для вызначэння становішча нябесных цел, пазней пры здымцы планаў мясцовасці; цяпер заменены тэадалітам. [Грэч. astron — зорка і labein — узяць.]
