асяніць, -ню, -ніш, -ніць; зак., каго. Высок. Нечакана з'явіцца, узнікнуць (пра думку, здагадку і пад.); прыйсці на думку каму-н. Раптам Барыса асяніла яшчэ адна ідэя. Асіпенка. І новая думка асяніла.. [цётку Ганну]. Шамякін.
