Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

атаманка, -і, ДМ -нцы; Р мн. -нак; ж. Шырокая мяккая канапа з трыма здымнымі падушкамі замест спінкі і з валікамі па краях.
[Фр. ottomane з тур. Othman — Асман, уласнае імя].

Паведаміць пра недакладнасьць