Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

атушыць, атушу, атушыш, атушыць; зак., што. Разм. Прымусіць атухнуць; патушыць. Атушыць агонь.
// перан. Паслабіць развіццё якога-н. працэсу, дзеяння.

Паведаміць пра недакладнасьць