аўтахтоны, -аў; адз. аўтахтон, -а, м. Карэннае, спрадвечнае насельніцтва краіны; абарыгены. // Жывёлы або расліны, якія ўзніклі на данай тэрыторыі. [Грэч. autochthon — тубылец, туземец.]