Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

афёра і афера, -ы, ж. Рызыкоўная нядобрасумленная справа з мэтай выгады, нажывы. Раптам пасля адной асабліва дзёрзкай афёры крымінальны росшук насцярожыўся. Лужанін. Уся гэта ксяндзоўская афёра была патрэбна на тое, каб яшчэ больш умацаваць перад людзьмі аўтарытэт каменя. Пестрак.
◊ Пайсці (пусціцца) на афёру гл. пайсці.
[Фр. affaire — справа.]

Паведаміць пра недакладнасьць