афрыката, -ы, ДМ -каце, ж. Складаны зычны гук, які ўтвараецца цесным злучэннем зычнага выбухнога з зычным фрыкатыўным таго самага месца ўтварэння, напрыклад: беларускае ц з тс, ч з тш. [Лац. affricata — прыцёртая.]
