ашмоцце, -я, н., зб. Разм. Падранае адзенне, паношаны абутак; абрыўкі, шматкі чаго-н. На нарах, апрача паперы і фарбы, былі звалены старыя кажухі і ашмоцце мышастых нямецкіх шынялёў. Паслядовіч.
