аднадворац, -рца, м. Гіст. Дзяржаўны селянін асобай групы, якая ўтварылася ў Расіі з патомкаў “служылых людзей”, паселеных царскім урадам у 16—18 ст. каля паўднёвай і ўсходняй граніц для іх аховы.
