анамастыкон, -а, м. Спец. 1. Слоўнік або спіс уласных імён рознага тыпу, складзены паасобку для кожнай катэгорыі імён. 2. Сукупнасць уласных імён пэўнага этнасу для таго ці іншага перыяду. [Грэч. onomastikоn.]