аператыўнік, -а, м. Разм.
1. Аператыўны работнік — супрацоўнік органаў міліцыі, дзейнасць якога — папярэджанне і раскрыццё злачынстваў. Аператыўнікі зрабілі вобыск.
2. Афіцэр аператыўнага аддзела штаба воінскага злучэння.
3. Той, хто займаецца якой-н. аператыўнай работай. Нарада забеспячэнцаў-аператыўнікаў.

Паведаміць пра недакладнасьць