байкар, -а, м. Апавядальнік, расказчык. І ў якія б крутыя віры не трапляў народ, сярод яго заўсёды знаходзіліся баяны і скамарохі, кніжнікі і байкары. Лойка.
// Здатны на выдумкі чалавек. Салдаты любяць заўсёды, таленавітых людзей, ці то гарманістаў, ці то добрых байкароў, якія ўмеюць “складна” зманіць. Мележ.

Паведаміць пра недакладнасьць