балаболка, -і, ДМ -у, Т -ам; Р мн. -лак; м.; ДМ -лцы, Т -ай (-аю); Р мн. -лак; ж. Разм.
1. ж. Бразготка, якую чапляюць жывёле на шыю, каб не гублялася ў лесе.
2. м. і ж.; перан. Пра таго, хто хутка, многа і абы-што гаворыць. — Вывесці гэтую балаболку! — урэшце не сказаў, а прасіпеў .. [суддзя], узмакрэлы і знясілены ад такога нябачанага канфузу. Лынькоў.

Паведаміць пра недакладнасьць