Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

балагол, -а, м. Уст. Той, хто займаецца перавозам грузаў ці людзей на ўласнай фурманцы. У жніўні 1916 года будучыя семінарысты склаліся разам і нанялі балагола, які завёз іх у Нясвіж. С.Александровіч.
// Спецыяльная фурманка для перавозу грузаў ці людзей.

Паведаміць пра недакладнасьць