Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

балахон, -а, м. Вопратка з парусіны, палатна свабоднага крою, якую раней насілі сяляне. За вёскай Вера ўбачыла надта фацэтную чалавечую постаць, затуленую ў шырокі жоўтага колеру балахон. Асіпенка.
// Разм. Пра шырокую бясформенную вопратку.

Паведаміць пра недакладнасьць