балельшчык, -а. м. Разм. Заўзяты аматар спартыўных спаборніцтваў. Каля вясёлых хлапчукоў сабраліся балельшчыкі, няўрымслівыя, як і самі футбалісты. Няхай.
// Той, хто перажывае за што-н., клапоціцца аб чым-н., стараецца дапамагчы нейкай справе. — Глядзі, глядзі — звяртаўся да свайго суседа па крэслу калгасны вартаўнік, вядомы ўсяму сялу грамадскі актывіст і балельшчык мясцовай самадзейнасці дзед Сілівон. Краўчанка.

Паведаміць пра недакладнасьць