бамбардзіроўшчык, -а, м.
1. Ваенны самалёт, прызначаны для разбурэння чаго-н. з паветра. Эскадрыллі бамбардзіроўшчыкаў і штурмавікоў праносіліся над шашой і лесам, і зямля ўздрыгвала ад моцных глухіх выбухаў. Шамякін.
2. Разм. Лётчык бамбардзіровачнай авіяцыі.

Паведаміць пра недакладнасьць