банкруцтва, -а, н.
1. Страта даўгавой плацежаздольнасці ў выніку разарэння даўжніка.
2. перан. Правал у ідэйнай, палітычнай дзейнасці якой-н. асобы або арганізацыі. Банкруцтва палітыкі агрэсараў.
[Ад фр. bangueroute.]

Паведаміць пра недакладнасьць