барэльеф, -а, м. Від скульптуры, выкананай па паверхні каменя, дрэва, металу і пад., якая выступае над паверхняй, утвараючы з ёю адно цэлае. На цокалі манумента — барэльеф з адлюстраваннем асобных эпізодаў гераічнай абароны крэпасці. “Звязда”.
[Фр. bas-relief.]
