баста, выкл. Разм. Даволі, хопіць, канец. Схаваўся ў гушчары асаковых зараснікаў, перавязаў нагу кашуляй, сказаў сам сабе: “Баста, адваяваўся, Тарас”. Асіпенка. [Іт. basta.]
