батожыць, -жу, -жыш, -жыць; незак. Уст. Учыняць кару, катаваць батагом ці чым-н. іншым. Ірад меў шляхецкі ўбор і хітры Твар лісіцы І ў руках бізун, Якім батожыў мужыкоў заўсёды. Танк.
