безбілетны, -ая, -ае. Які не мае білета (у 1 знач.). Безбілетны пасажыр.
/ у знач. наз. безбілетны, -ага, м. [Наста:] — А памятаеш [Васіль], як першы раз на поўным хаду садзіўся ў мой вагон? Памятаеш? Хацелася высадзіць цябе, безбілетнага, дык ты ледзь не з'еў мяне. Карамазаў.

Паведаміць пра недакладнасьць