Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

безыменны, -ая, -ае. Які не мае імя, назвы або яны не вядомыя. [Яраш:] — Я звярнуў у вузкі безыменны завулак, па якім некалі хадзіў да ракі. Шамякін. Безыменнай, безгалосай Ты была, краіна. Колас.
// Аўтар якога невядомы; ананімны. Песня Шаўчэнкі безыменнай жыла ў беларускім народзе многія дзесяткі год. Купала.
○ Безыменны палец гл. палец.

Паведаміць пра недакладнасьць