белабілетнік, -а, м. Разм. Той, хто мае белы білет; вызвалены ад вайсковай службы. Бацька быў белабілетнік, не прыгодны да воінскай павіннасці па стану здароўя, таму яго вызвалілі ад салдацкай службы. Астрэйка.
