беражанка, -і, ДМ -нцы; Р мн. -нак; ж. Разм. Птушка атрада вераб'іных, якая жыве ў норах на высокіх берагах рэк; берагавая ластаўка. Бурыя, пад колер зямлі, берагавыя ластаўкі, ці, як іх яшчэ называюць, беражанкі, спрытна вывіваліся над вадой, мільгаючы белымі паласатымі жывоцікамі. Пальчэўскі.