Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

біплан, -а, м. Самалёт з дзвюма плоскасцямі, размешчанымі адна пад другой.
[Фр. biplan ад лац bis — двойчы і planum — плоскасць.]

Паведаміць пра недакладнасьць