Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

біясінтэз, -у, м. Утварэнне арганічных злучэнняў у жывых арганізмах або па-за імі пад дзеяннем ферментаў. Біясінтэз вугляводаў.
[Ад грэч. bìos — жыццё і synthesis — злучэнне.]

Паведаміць пра недакладнасьць