Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

біяцэноз, -у, м. Прыродная або штучна ўтвораная сукупнасць арганізмаў, якія насяляюць участак біясферы, удзельнічаюць у кругавароце рэчываў і маюць пэўныя адносіны паміж сабою і іншымі фактарамі асяроддзя.
[Ад грэч. bіos — жыццё і koinоs — агульны.]

Паведаміць пра недакладнасьць