блакіроўка, -і, ДМ -ўцы, ж.
1. Дзеянне паводле дзеясл. блакіраваць (у 2 знач.) і блакіравацца1.
2. Сукупнасць прылад для блакіровачнай сістэмы рэгулявання руху цягнікоў.
// Сістэма сігналаў, пры дапамозе якіх паказваецца, заняты ці свабодны чыгуначны пуць.
3. Сістэма блокаў якога-н. механізма. Блакіроўка навяснога культыватара.

Паведаміць пра недакладнасьць