Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

бляянне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. бляяць.
// Гукі, падобныя на крык авечкі, якія ўтвараюцца пры палёце бакасоў.

Паведаміць пра недакладнасьць