божкаць, -аю, -аеш, -ае; незак. Разм. Стагнаць, бедаваць, плакаць, упамінаючы часта слова “божа”. [Цётка] так божкала і ламала сабе рукі, што маці не вытрымлівала і бралася суцяшаць. Сачанка.
