Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

брахіцэфалія, -і, ж. Спец. Форма чэрапа, у якой падоўжнае вымярэнне (ад асновы носа да патылічнага бугарка) толькі нязначна перавышае папярочнае.
[Ад грэч. brachys — кароткі і kephalē — галава.]

Паведаміць пра недакладнасьць