броўка, -і, ДМ -ўцы; Р мн. бровак; ж. Лінія перагіну, выступ на краі чаго-н. (дарогі, кручы і пад.). Аляксей азірнуўся на Сонцава, які з санлівым выглядам сядзеў паблізу на броўцы дарогі. Мележ.
