брудзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; каго-што і без дап.
1. Рабіць брудным, пэцкаць.
2. Рабіць смецце; смеціць.
3. перан. Няславіць, ганьбіць, зневажаць; чарніць.
Рукі брудзіць — умешвацца ў брудную справу, у непрыемную гісторыю.

Паведаміць пра недакладнасьць