брудзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; каго-што і без дап. 1. Рабіць брудным, пэцкаць. 2. Рабіць смецце; смеціць. 3. перан. Няславіць, ганьбіць, зневажаць; чарніць. ◊ Рукі брудзіць — умешвацца ў брудную справу, у непрыемную гісторыю.