брукаваны, -ая, -ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад брукаваць.
2. у знач. прым. Укладзены каменем. А вось і мястэчка, звычайнае мястэчка з каменнымі брукаванымі вуліцамі. Пестрак. Нізка пад ветрам гнуцца жыты. Шлях брукаваны б'юць капыты. Гаўрусёў.

Паведаміць пра недакладнасьць