брыты1, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад брыць. 2. у знач. прым. З брытай галавой ці барадой. За маленькім, кругленькім столікам, над шклянкаю кавы сядзеў гладка прычэсаны, брыты чалавек. Гартны.