брэнзлі, -яў; адз. брэнзаль, -зля, м. Абл. Махры па краях у хустцы, настольніку і пад. — Добра, добра, мы вам адзначым,— з пагрозай сказаў.. [паліцай], цярэбячы брэнзлі настольніка. Дамашэвіч.
