бурдзюк, -а, м. Мяшок са скуры жывёлы для захоўвання і перавозкі віна і іншых вадкасцей. [Зульфія:] — Яму [Мухтару] дужа некалі. Ён шые новы бурдзюк. Васілёнак. [Цюрк.]
