быллё, -я, н., зб. Высакарослае сцяблістае пустазелле; бур'ян. На свежых пожнях глыбей у зямлю палезла карэнне былля. Гартны. Пасекі пачыналі зарастаць быллём і палыном. Чарот. ◊ Зарасці (парасці) быллём гл. зарасці.
