бязвер'е, -я, н. Адсутнасць веры, упэўненасці ў чым-н.; нявер'е. Трывожна было і на душы Клямта. Але ён не паддаваўся бязвер'ю: ён наогул не быў схільны марочыць сябе рознымі сумненнямі. Мележ.
