бяздзейны, -ая, -ае. Які не праяўляе дзейнасці; недастаткова энергічны, пасіўны. Бяздзейны чалавек.
// Не звязаны з якой-н. дзейнасцю або заняткам. Бяздзейнае сядзенне дома.Дочкі нават спрабавалі прымірыць бацьку з маці. Але гэта азначала, што яму [Арлоўскаму] трэба было кінуць любімую работу, родныя Мышкавічы, дзе адбываліся вялікія пераўтварэнні, і зноў пачаць бяздзейнае жыццё. Паслядовіч.

Паведаміць пра недакладнасьць