бяздымны, -ая, -ае. Які не ўтварае дыму. Цяпер працаваў.. [Галілей], паводле ўласных ягоных слоў, над “цыркулярнай” бяздымнай печкай. Зарэцкі. ○ Бяздымны порах гл. порах.
