бясконны, -ая, -ае. Уст. Які не мае каня, коней. Бясконная гаспадарка.
// Без каня. За надзел зямлі, які, вядома, таксама належаў пану, бацька Язэпкаў адрабляў паншчыны пяць дзён на тыдзень — тры дні з канём і два без каня. У бясконныя дні мужыка магла замяніць жонка ці хто іншы з сям'і. Якімовіч.

Паведаміць пра недакладнасьць