бяссмертны, -ая, -ае.
1. Які вечна жыве; неўміручы. Народ бяссмертны.
2. Выс. Які застаецца назаўсёды ў памяці людзей; незабыўны. Бяссмертны подзвіг.Ён [Ленін] — жывы, ён — бяссмертны, ён — вечны. Глебка.

Паведаміць пра недакладнасьць