бяссмертны, -ая, -ае. 1. Які вечна жыве; неўміручы. Народ бяссмертны. 2. Выс. Які застаецца назаўсёды ў памяці людзей; незабыўны. Бяссмертны подзвіг. □ Ён [Ленін] — жывы, ён — бяссмертны, ён — вечны. Глебка.