бяссмерце, -я, н.
1. Вечнае існаванне, няспыннае бытаванне. Бяссмерце прыроды.А ў несмяротнасці справы — і наша бяссмерце. Брыль.
2. Выс. Пасмертная слава. Узняло касачы Над табою [пра Максіма Багдановіча] жыццё, Над тваім незгасаючым сэрцам, Узняло, як мячы, Каб працяць небыццё І ахоўваць паэта бяссмерце. Аўрамчык.

Паведаміць пра недакладнасьць